SHE is me

She is me.jpg

I asked her if she was okay,
she smiled to me and said yes.
But when I looked into her eyes,
all I can see is her struggles in life.

She knows how and when to smile,
even she’s slowly dying inside.
She doesn’t want anyone else to see,
all the tears her eyes wants to hide.

I knew she was hurting,
but everyone is too blind not to see.
I can see what she’s hiding,
but she just looked away and smiled.
A smile that no one else knows
how painful memories mold it.

She refuses to tell anyone
because she felt the pain is only for her to feel.

I feel her and I know her
because SHE is ME.

 

IKAW

Ikaw ang aking umaga
Na ibinigay sa akin ng tadhana.
Na tuwing masisilayan ko ang iyong mukha,
Ibang kabog ng dibdib at ngiti sa akin ay nililikha.
Ako’y nalulungkot at nahahapo
Tuwing maiisip ko na ika’y naglaho.

Haplos ng iyong kamay
Sana ako’y di mawalay,
Ang iyong mga magagandang ngiti
Na walang kaparis at natatangi
Hindi mawala sa aking utak
Na tila ba ito ay iniukit.

Sana’y nandito ka lang sa aking tabi
At mahagkan ko gabi gabi,
At ang init ng iyong yakap
Ay walang maliw kong mahagkan.
At mula araw hanggang gabi,
Sa puso’t isip ko, ika’y hindi maipagsantabi.

ARVIN PAOLO RAMOS

Kaligayahan Mo

Ikaw ay isang pangarap,
na kailanman’y di ko hinangad,
Ika’y biyaya ng Maykapal,
Na talagang ‘di kapanipaniwala,
Iningata’t pinangalagaan,
Nang tila ba isang musmos pa lamang.

Ngunit sa isang iglap, natapos ang lahat,
Ni hindi alam kung bakit biglang nagwakas
Nagpakatatag at pilit tumayo,
Ngunit tila ba ika’y palayo ng palayo,
Lakas ko ba’y tila di nauubos,
Ngunit parang sigarilyo na bigla na lamang naging upos.

Bukas, sa isang araw, sa isang buwan,
Pag asa’y hindi ako mawawalan!
“Kakayanin ko!”
Yan ang sabi ko,
Ngunit bulong ng puso ko’y
“Sana’y nandito ka pa din sana sa tabi ko.”
Dating pangarap ko na mapa sa iyo,
Ngayo’y naging isang panaginip na malabo.

Punit, wasak, durog at sugatan,
Bakit ba kasi kailangan ikaw pa’y lumisan?
Siguro nga ikaw ay tunay ng masaya,
Masaya sa piling na ng iba,
Ikina bigo man ito ng puso ko,
Alam mo naman basta’t kasiyahan mo, ibibigay ko sa iyo.

-ARVIN PAOLO RAMOS

Painful

I speak not because I want to, but I speak in behalf of my aching heart.
Yes, it’s finally aching.
Like it’s going to burst because of too much pain.
Pain that I never thought I’ll be going to experience.
I want to shout but I don’t know where to go.
Leaving me nothing but bare the pain alone.

Yes, I’am jealous.
Who said I can’t?
Im obviously a girl who get jealous because of some random things.
It may sound absurd but Im jealous because of a girl.
A girl whom I think he deserves.
She’s pretty, smart and most of all they have the same interest.

I’am stupid right?
Comparing myself to a girl that I think he truly deserves.
Painful.
Too painful.

Ang Pagtatapos

Pagkatapos ng lahat ng iyak na iniluha.
Pagkatapos ng lahat na sakit na naramadaman.
Pagkatapos ng mga gabing walang tulog.
Dumating din yung panahon na magigising ka isang araw.
Wala na yung sakit.
Wala na yung luha.
Wala na ang pagibig na dating kong inasam.
Manhid na lahat maging ang aking puso.
Nasanay sa sakit na binigay nang isang tao.
Pero hindi naglaon, nawala lahat ng parang bula.
Siguro ito na yung oras, oras na ibinigay upang maghilom lahat ng sugat.
Salamat sa ilang taong pagsasama.